Wilfried Dewachter De trukendoos van de Belgische particratie

De trukendoos van de Belgische particratie

De zesde staatshervorming werd onderhandeld met acht personen – allen partijvoorzitter. Over pensioenen, index en de koopkracht beslist de regering en niet het parlement. Tijdens het malgoverno dat leidde tot de regering Di Rupo wilde men geen nieuwe verkiezingen uitschrijven. Het Vlaams parlement wordt vergeleken met een smurfenparlement…


De Belgische democratie is ziek. Middelmatige politici, slecht werkende instellingen, politieke partijen die de pionnen uitzetten en elkaar liever schaak zetten dan de burger inzage te geven in het politieke proces. De Belgische democratie is een particratie. Met haar eigen spelregels, waar de burger – de kiezer – geen vat op heeft. Wie hij ook – al dan niet in grote getale – naar het parlement stuurt, een niet-verkozen koning en een handvol amper gelegitimeerde partijvoorzitters leiden de dans.

Politicoloog Wilfried Dewachter schreef met De trukendoos van de Belgische particratie (Uitgeverij Pelckmans) een scherp j’accuse van de Belgische ‘democratie’. Die is verankerd en verknoopt in partijpolitieke belangen en machtsspelletjes. De burger mag stemmen, maar zijn stem wordt niet gehoord. Nochtans moeten politici – verkozenen en ministers – de bevolking dienen. En niet zichzelf of hun partijen.

Prof. Wilfried Dewachter is emeritus hoogleraar politologie en politieke sociologie en oud-decaan van de faculteit Sociale Wetenschappen van de KU Leuven. Hij was haast dertig jaar hoofdredacteur van Res Publica. Hij bestudeerde en publiceerde over verkiezingen, politieke partijen en de macht van elites.